Kanker aan de alvleesklier kent verschillende vormen. Het gaat bijna altijd om kanker van de klierbuisjes. De klierbuisjes lopen door de hele alvleesklier, maar vooral de klierbuisjes in de kop van de alvleesklier zijn vaak aangedaan. Dit type alvleesklierkanker is alleen te genezen als het vroeg ontdekt wordt.

De klachten bij alvleesklierkanker ontstaan vaak pas als de tumor is doorgegroeid in andere organen. U kunt last krijgen van een zeurende pijn boven of midden in de buik, een gevoel van zwakte, verminderde eetlust, een verstoord ontlastingspatroon (diarree) en gewichtsverlies. Een tumor in of rond de kop van de alvleesklier kan de galwegen afsluiten. Dan ontstaat bijvoorbeeld | geelzucht (P2)|, een dunne, licht gekleurde ontlasting, donkere urine en vermagering. Ook jeuk over het hele lichaam komt voor.

Hoe alvleesklierkanker ontstaat is niet duidelijk. Wel kunnen bepaalde omstandigheden een rol spelen, zoals roken en een chronische | alvleesklierontsteking (P3)|. Bij een klein percentage van de patiënten speelt erfelijkheid een rol.

De meest toegepaste behandeling bij alvleesklierkanker is een operatie waarbij de aangetaste delen van de organen en lymfeklieren verwijderd worden. Alvleesklierkankerpatiënten krijgen zelden chemotherapie. | Bestraling (P7)| wordt wel gegeven, vooral ompijn te bestrijden.
Mensen met alvleesklierkanker krijgen vaak problemen met eten. Meestal verteert het voedsel op een gegeven moment niet meer goed door een tekort aan alvleesklierenzymen. Dit veroorzaakt erge diarree en sterke vermagering. Om de klachten te verhelpen schrijft de arts alvleesklierenzymen in tabletvorm voor. Ook kan er | diabetes (P4)| ontstaan door een tekort aan insuline.
Een gebrek aan eetlust, een vol gevoel of afkeer van sommige producten komen vaak voor. Medicijnen, een regelmatig eetpatroon en dieetproducten of |vloeibare voeding (P5)| kunnen dit soort problemen verminderen.